Sen benim hiçbir şeyimsinYazdıklarımdan çok daha azHiç kimse misin bilmem ki nesinLüzumundan fazla beyazSen benim hiçbir şeyimsinVarlığın yokluğun anlaşılmazGaliba eski liman üzerindesinNasıl karanlığıma bir yıldız...
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım daBir seni yakamadım, beni yaktığın gibiÇölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seniSense araya korkular koydun.Yasaklar koydun...Şimdi nerdesin diye...
Başını bir gayeye satmış kahraman gibi,Etinle, kemiğinle, sokakların malısın!Kurulup şiltesine bir tahtaravan gibi,Sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın!Fahişe yataklardan kaçtığın günden beri,Erimiş ruhlarımız bir derdin potasında.Senin gölgeni...
Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında,Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.Yolumun karanlığa saplanan noktasında,Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık.Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.İn-cin uykuda,...
hadi yürüyelim... beraber ayrılmıyacakmıs gıbı birbirimizi haykırırcasına yürüyelim gidelim bu yaban ellerden kosarak,arkamıza bakmadan... ellermizi ayırmayalım sımsıkı sarılalım kopmayacakmıscasına birbirimize kenetlenelim birbirmize yalvaralım ayrılmamak icin yeminler edelim...